Susan Ball, een lieve dame en merkwaardige kunstenares.

Comments (2) actualiteit, Op stap met Marcia en Annette

Al fietsend nader ik een wit huis op de hoek van de Driftweg en kan mijn ogen en oren niet geloven: levensgrote zeemeeuwen zweven tegen de grijze lucht en maken een lawaai van jewelste. Eentje heeft een verkeersbord doorboord en een andere eet mosselen op een stoel in het voortuintje. We zijn bij Sue.

susanball4

Marianne: Susan, u bent zo’n veelzijdige kunstenares. Wat hebt u allemaal gestudeerd?
Susan:Ik heb keramiek, beeldhouwkunst en schilderkunst gestudeerd. Na 4 jaar schilderkunst in Bredene voelde ik de drang om verder met klei te werken en ben deeltijds naar de Kunstacademie in Oostende geweest. Daar heb ik 4 jaar keramiek gevolgd maar wilde iets groters maken en ben een studente geworden van Joris Vanderborght in de beeldhouwkunst aan de Oostendse Kunstacademie. Daarna ben ik naar Brugge verhuisd en heb er een vijfde jaar keramiek gedaan. In Brugge werd ik lid van de Kunstgroep en heb ik enkele tentoonstellingen gedaan.

Marianne: Wanneer bent u dan naar Bredene teruggekeerd?
Susan: In juli 2015. Van hobby is kunst voor mij een passie en een soort therapie geworden. Mijn emoties zaten heel diep in mij en moesten eruit. Ik hield me vast aan mijn geloof in de duisterste periode en toen begon mijn werk inhoud te krijgen.
Opeens wordt het interview even onderbroken door het bezoek van Schepen van Cultuur Eddy Gryson die Susan Ball een het boek van Henk van Cauwenbergh schenkt ‘Verrassend Bredene’.

susanballeddygryson

Marianne: Wat is kunst dan voor u, Sue?
Susan: Het is meer dan kunst, het is een boodschap voor mij en voor de anderen.
Marianne:: Wat bedoel je daarmee?
Susan: Kunst is een stille taal, is communicatie. Veel van mijn werken zijn conceptueel. Het zijn metaforische werken die het onzichtbare vertolken.

Marianne: U spreekt heel goed Nederlands, voorbeeldig zelfs en u bent van Britse afkomst. Mist u het Verenigd Koninkrijk en meer bepaald Lancashire niet?
Susan: Mijn familie mis ik soms. Vroeger was het moeilijker. Nu niet meer. Ik voel me niet speciaal Brits of Belgisch, gewoon Europees.
Marianne: In uw atelier staan tientallen hoofdjes op oude bakstenen. Hun gezicht doet me denken aan De Kreet van Edvard Münch. Waarom doet u dat?
Susan: De bakstenen zijn symbolen. We kunnen allen een “Steentje bijdragen” (naam van het project), voor een project om Afrikaanse kinderen uit de armoede te helpen. Mijn dochter werkt nu aan een projekt in Campala. Er zijn kleine en grote bakstenen (20 en 25 euro). Wij willen straatkinderen helpen. Dankzij die opbrengst krijgen ze een maaltijd en verzorging. Ze worden ook lichamelijk en geestelijk geholpen via de christelijke organisatie.
Ondertussen stromen de mensen binnen. Het salon is te klein, sommigen gaan naar het atelier waar de bakstenen met verdrietige gezichtjes ze opwachten.

susanball3

Marianne: Wordt u door sommige mensen geïnspireerd?
Susan: Mijn inspiratie komt van God. Wat kan ik u brengen? Bij mij komt het niet van de mensen. Ik hoop dat u dat begrijpt. Maar al die mensen hier zijn mijn familie geworden. We zijn broers en zussen.
Marianne: Ik kan veel begrijpen. Is er volgens u een tekort aan spiritualiteit op aarde?
Susan (antwoordt niet rechtsstreeks op de vraag): We zijn in zijn beeld geschapen. Hij heeft ons gaven gegeven.
Marianne: Ik herken Hebreeuwse letters in uw keramiek. Waarom?
Susan: Stepping Stones zijn stapstenen die ik maakte toen ik geen stap vooruit kon. Ik stapte letterlijk in het duister. De Hebreeuwse letters verwijzen naar het oudste geschrift (Psalm 119,105) Thy word is a lamp unto my feet and a light unto my path.
Marianne: Er zijn 10 stenen. Is er daar een reden voor?
Susan: Ik neem symbolische cijfers: 10, 3, 7 enzovoorts. De stenen zijn een houvast voor mij. In de stenen plaats ik olielampjes met zuiver olijfolie zoals in de oudheid. Die verlichten mijn pad. Het leven is een broos pad dat elke seconde kan instorten.

Marianne: U bent een veelzijdige kunstenares: u schildert ook. U experimenteert veel. Welke techniek verkiest u?
Susan: Mixed media:acryl, inkt, spatten, alle technieken. Het voornaamste is het contrast tussen licht en duisternis.
Marianne: Als ik naar uw doeken kijk zie ik twee kleurpaletten.
Susan: Ja, rood, oranje en geel en een tweede blauw, groen en wit.

susanball2

Marianne: Heeft u nog een project?
Susan: Ja, door de meeuwen heen. Alles wordt gezien door de ogen van de meeuwen, vanuit een ander perspectief, een hoger perspectief.
Marianne: Inderdaad, we kunnen spreken van een vogelperspectief.
Susan: Vrijheid zit er ook in. Een vogel mag zich geen zorgen maken, voelt zich vrij en kijkt anders naar het leven.
Marianne: Zoudt u een voorbeeld kunnen geven uit het alledaagse leven?
Susan: Ik zie mensen. We zijn allen gelijk: liefde voor mekaar wat onze herkomst ook moge zijn. We zijn allen uniek.

susanball1

2 Responses to Susan Ball, een lieve dame en merkwaardige kunstenares.

  1. Ivy Beccu schreef:

    Ik heb er ook een “steentje bijgedragen”. Kijkt van 1e verdieping naar de Driftweg nu.

  2. Annette schreef:

    Een mooi interview, mooie teksten van Marianne! ‘iemand die de eer verdient moet die ook krijgen!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Please copy the string 2M1ujW to the field below: