Anita’s Glaskunst met Hart en Ziel

Comments (0) actualiteit, Op stap met Marcia en Annette

Interview van Anita Verholen door Marianne : Anita’s Glaskunst met Hart en Ziel Al kuierend in het park neem ik een paadje en zie een pracht van een rood hart langs Aniita’s duinhuisje.
Ons gesprek verloopt vlot.

anitglas

Interviewer: Hoe bent u kunstenaar geworden?
Anita: Ik kende de Tiffany glastechniek niet, alleen die lampjes. Dan ben ik beginnen zoeken en heb ze ontdekt op een hobbybeurs in Mechelen, mensen uit Haecht die een winkel hadden met de materialen en daarna heb ik een daar een dame ontmoet die workshops deed in Herk-de-Stad.

Interviewer: U houdt van kunstmarkten; ik heb u namelijk op de Kunstmarkt van Oostende aangetroffen.
Anita: Ja, dit is een leuke manier om met de Tiffanytechniek naar buiten te komen. Louis Comfort Tiffany was een Amerikaan die in 1863 een groot atelier had in Noord-Amerika.

Interviewer: Zoudt u het zien zitten om zelf zulke workshops aan tieners te geven?
Anita: Ja, met tieners zie ik het goed zitten. Je dient wel voorzichtig te zijn: je moet glas uitsnijden, bijslijpen en er zijn altijd dingen die kunnen wegspringen. Glas is breekbaar en onberekenbaar.Er kunnen ook onzichtbare breuken in zitten die je niet voelt.

Interviewer: Waar vindt u het nodige materiaal?
Anita: Thuis heb ik een stock aan glas en ander materiaal liggen die ik bij AAG koop.

Interviewer: U hebt een schuinaam EVAs. Waar komt die vandaan?
Anita: Ik heb twee dochters en een kleindochter, samen zijn we vier vrouwen, Evi, Véronique, Anita en Skye mijn kleindochtertje.

Interviewer: Mogen we u dan EVAs noemen?
Anita: Tot nu toe spreekt iedereen mij aan als Anita, ik houd van mijn voornaam en ben zo geboren.

Interviewer: Zijn uw dochter en kleindochter even kunstzinnig als u?
Anita: Toen ik in het middelbaar zat, was mijn droom architect te worden. Ik was een bon vivant… en heb het diploma niet gehaald.
Mijn oudste en jongste dochter zijn heel creatief, elk op een andere manier: de oudste is archtect nu, de jongste dochter is creatief met eten na haar studies op de Hotelschool in Oostende en ze schildert ook. Skye, is heel jong en al handig.

Interviewer: Heel wat jongeren zijn begaafd, hebben talent net als u, maar beginnen er niet aan. Waarom denkt u?
Anita: Het ligt aan onze cultuur: we moeten een diploma halen met cijfers. In het middelbaar onderwijs wordt de creativiteit onvoldoende gestimuleerd.
Interviewer: Is er volgens u ergens ter wereld, misschien in Vlaanderen, een paradijsje voor kunstenaars?
Anita: In Lissewege. Ik heb via via een Centrum bezocht ’t Vaartje met een VZW Handicap die zich inzet voor slechtzienden en blinden. In juli en augustus wemelt het daar van kunstenaars tussen 11 en 18 uur.
Daar ga ik ook zijn.

Interviewer: Maar u bent niet slechtziende?
Anita: Het domein staat ook open voor andere kunstenaars. Alhoewel: ik ben bijziende en verziende.

Interviewer: U bent kritisch en als er één vraag was die u graag aan ouders, politici of beslissers in onze maatschappij zoudt willen stellen, welke zou die zijn?
Anita: Er kan zoveel anders. Er gebeurt zoveel in onze wereld en ook heel kort bij ons bed en overal. Wat beter kan? Het onderwijs. Soms zijn de studies niet genoeg afgestemd op het beroepsleven. Word je creatief of administratief? Het beroepsonderwijs is daar een uitzondering op natuurlijk, maar daar wordt nog teveel neerbuigend op gekeken. Dat mag niet.

anitaglas2

Interviewer: Het hart is één van uw geliefkoosde motieven. Waarom?
Anita: Omdat ik nu vanuit mijn hart begin te leven.
Vroeger in de mallemolen van werk en hypotheek maakte ik nog verscheidene harten in de Tiffanytechniek en weet u wat? Ze braken altijd.
Waar ik nu woon in Bredene, ben ik echt meer dingen gaan produceren vanuit mijn hart. De oude harten heb ik hier hersteld en ze blijven geheel.

Mijn hart is nu ook geheeL.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Please copy the string s3tjzc to the field below: